பூவே வாய் பேசும் போது காற்றே ஓடாதே நில்லு
பூவின் பொழி கேட்டுக்கொண்டு காற்றே நல் வார்த்தை சொல்லு
குளிர் வார்த்தை சொன்னால் கொடியோடு வாழ்வேன்
என்னைத் தாண்டிப் போனால் நான் விழுவேன்
மண்ணில் வீழ்ந்த பின்னும் மன்றாடுவேன்

(பூவே…)

பூக்களைத் தொடித்தூடுத்திருப்பேன் அன்பே
புன்னகை புரிந்தால் களித்திருப்பேன் அன்பே
(பூக்களை…)

காதலன் ஆணைக்கு காத்திருப்பேன்
கைக்கொட்டும் தூரத்தில் பூத்திருப்பேன்
உன் சுவாசப் பாதையில் நான் சுற்றி திரிவேன்
(காதலன்…)

என் மௌனம் என்னும் பூட்டை உடைக்கின்றாய் என்ன நான் சொல்வேன்

நீ ஒரு பார்வையால் நெருங்கிவிடு என்னை
நீ ஒரு வார்த்தையால் நிரப்பிவிடு என்னை
(நீ..)

நேசத்தினால் என்னை கொன்றுவிடு
உன் நெஞ்சுக்குள்ளே என்னை துளி நீரைச் சிந்திடு
என் நினைவு தோன்றினால் துளி நீரை சிந்திடு
( நேசத்தினால்….)

அடி நூறு காவியம் சொல்லித் தோற்றது இன்று நீ சொன்னது