cooltext434595169

எழுதியவர் திரு.ச.ச.முத்து 

அரிமாஸ்டர் காலமாகிவிட்டார். கூடுதலான தொலைபேசி அழைப்புகள் மரணச் செய்தியையே காவிவருவதைப் போலவே போனசனிக்கிழமை அவரின் மரணமும் வந்தது.

அறுபத்தி ஓராவது வயதில் மாரடைப்பில் காலமான அவர் கடைசி காலங்களில் எப்படி இருந்திருப்பார்?

எங்களுக்கு இன்னமும் அரிமாஸ்டர் எங்களுடைய 9ம் வகுப்புக்கு வகுப்பாசிரியராகவும் விஞ்ஞான ஆசிரியராகவும் அறிமுகமான(1974ம்ஆண்டு) அந்தநாள்தான் நினைவில் நிற்குது.

அதற்குப் பின்னர் இரண்டு வருடங்கள் எங்கள் வகுப்பு மாணவர்கள் அனைவரின் கல்லூரியுள்ளும் கல்லூரிக்கு வெளியேயுமான எல்லா அசைவுகளிலும் அரிமாஸ்டர் பெரும் பங்குகொண்டிருந்தார்.

அரிமாஸ்டர் எங்கள் வகுப்புக்கு வந்த பொழுது  ஈழத் தமிழினத்தின்  வரலாற்றை இன்னொரு போராட்ட பரிமாணத்துக்கு  கொண்டுபோக அந்த 1974, 1975ம் ஆண்டுகள் முனைந்து நின்ற நேரமது.

அவர்பரீட்சைக்கு கற்பிக்கும் சம்பிரதாய ஆசிரியரின் வேலையுடன் அப்போது வடக்கு கிழக்கில் மேலெழுந்து வந்து கொண்டிருந்த தமிழீழ தாயகக்  கோட்பாட்டின் நியாயத் தன்மைகள் மற்றும் மிதவாதத் தலைமைகள் இயல்பாகவே இயற்கையாகவே செயலிழந்துபோகும் அன்றைய போக்குகள் பற்றியெல்லாம் எங்களுடன் அந்த வகுப்பறைக்குள் உரையாடியது இப்போதும் நினைவுகூரத் தக்கது.

அவருடைய துறையான ‘விஞ்ஞானம் கற்பித்தல்’ என்ற வரையறைக்குள் அவர் தன்னுடைய முழு ஆளுமையையும் எங்கள் வகுப்பின்மீது அக்கறையுடன் செலுத்தினார்.

எங்கள் வகுப்புக்கு பிரம்பில்லாமல் வந்துபோகும் ஒரே ஆசிரியராக அவர் இருந்திருக்கிறார்.

அரிமாஸ்டர் மிகவும் விருப்புடனேயே தன்னுடைய ஆசிரிய வேலையை முழுஈடுபாட்டுடன் செய்துவந்தவர். அவர் படித்து வளர்ந்த சிதம்பராக் கல்லூரியிலேயே ஆசிரியராக இடம் கிடைத்ததும் அவரின் முழு ஈடுபாட்டுக்குக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.

அறிவுஊட்டுதல் ஆற்றல்வளர்த்தல் போன்ற இரு தளங்களிலும் அவரின் கரிசனையும் செயல்பாடும் முழுதாக இருந்தது.

அரிமாஸ்டர் நிறைய சொல்லித்தந்தார்.தன்னால் முடிந்த வரையிலும்  அதற்கு  அப்பாலும்  மாணவர்களை வெற்றியாளர்களாக உருவாக்க முனைந்த அந்த நல்லாசிரியருக்கு  எங்களின்  நன்றியறிதலே  நல்ல அஞ்சலிகளாகும்.

அவரின் இழப்பால் பெரும்துயருடன் இருக்கும் அவரின் மனைவி மகள் மற்றும் உறவினர்களுக்கு எங்களின் நெஞ்சார்ந்த ஆறுதல்கள்.

எங்களின் மாணவப்பருவத்தையும் அந்த அற்புதமான சிதம்பராக் கல்லூரியையும்  நினைக்கும் போதெல்லாம் அரிமாஸ்டரின் நினைவும் அதனுடன் கட்டாயம் எம் நெஞ்சுள் எழும்…!

 நன்றியுடன்

 ச.ச.முத்து